kuzenime..!
"bu kisem bizim elimizde büyümüştür. harbi kızdır. sağlam sarhoş olur. bi yılbaşı gecesi sarhoşluğu var ki bilinmese de olur, o da olsa konuyu burada kapatırdı zaten.
yani velhasıl severim. sözlüklerde falan görülür bazen, okulda görenler var, trakya'da rastladığım olur arada, bi de nevizade'de, msn'de takıldı bi zaman ama olmadı dar geldi kızanıma.
yani dedim ya severim... "
kuzenciğim yorum yollamak istemiş, adi blogger yuzerneymi yok diye izin vermemiş! ama çok sevgili entel kuzenim, beni en zayıf yerimden vurmuş: iyi ki bir kere sarhoş olduk canım! trakyalılık genlerinden, keşan'da kişi başına düşen meyhane sayısının verdiği manevi destekten ötürü nadiren sarhoş olduğum bilinir halk arasında. kuzen, birlikte arka arkaya götürdüğümüz arjantinler şahit değil mi hem! ama kaçış yok, insan geçmişiyle yaşamayı öğrenmeli. evet küfelik oldum o yılbaşı gecesi, zil zurnalık mertebesini artı sonsuzlara götürdüm. ama şanslıydım, inanılmaz sabırlı bir taksi şöförü 5 dakikada bir arabayı durdurup kusmama izin verdi(istinye'den bakırköy'e kadar!) korkunçtu. o gece için kuzenimden, sevgilimden ve bütün trakyalılardan özür diliyorum.bu yüzden keşan'a gidişlerimde dallas bar'ın, beyaz saray'ın önünden geçemez oldum; ya içerideki üstadların kulağına gittiyse rezilliğim diye dövünüp durdum..
şimdi bir de şu konuya açıklık getirmek gerek: ben sizin elinizde büyüdüm kuzen, ama ben büyürken siz ne kadar büyüdünüz, sorarım? ben bir onurcaymaz duyarlılığına 21 yaşımda ulaştım; dünyanın bütün anlamsızlıklarını çözdüm. ve ara ara içimden gelen "çek şu kuzeninin kulağını biraz!" seslerine hep karşı koydum. çünkü bu dünyada herkes kendi dersini kendi almak ister kuzenim. aynı yanlışı yapanları "nasıl yapar bunu göz göre göre!" diye yargılarken, sıra bize geldiğinde kendimizin de gözü görmez işte. sana gene bu yüzden(kendini üzdüğün için 'göz göre göre') kızdığımda aslında kendimin de temiz bir sopa çekilesi bir durumda olduğumu fark ettim bir gün. (eyvah, içime cezmiersözaltan kaçtı galiba hakikaten, noluyor canım?) velhasıl entel, psişik(reiki sen bizim her şeyimizsin!) ve ahmet abi'nin kaynaşma felsefesine göre yaşayan bir kuzenim olduğu için mutluyum. kendisini üzeni de itinayla yamulturum.
motto: hem tutunamayız hem yalnızız, duyarsız onurcayanları aşağı alırız!
yani velhasıl severim. sözlüklerde falan görülür bazen, okulda görenler var, trakya'da rastladığım olur arada, bi de nevizade'de, msn'de takıldı bi zaman ama olmadı dar geldi kızanıma.
yani dedim ya severim... "
kuzenciğim yorum yollamak istemiş, adi blogger yuzerneymi yok diye izin vermemiş! ama çok sevgili entel kuzenim, beni en zayıf yerimden vurmuş: iyi ki bir kere sarhoş olduk canım! trakyalılık genlerinden, keşan'da kişi başına düşen meyhane sayısının verdiği manevi destekten ötürü nadiren sarhoş olduğum bilinir halk arasında. kuzen, birlikte arka arkaya götürdüğümüz arjantinler şahit değil mi hem! ama kaçış yok, insan geçmişiyle yaşamayı öğrenmeli. evet küfelik oldum o yılbaşı gecesi, zil zurnalık mertebesini artı sonsuzlara götürdüm. ama şanslıydım, inanılmaz sabırlı bir taksi şöförü 5 dakikada bir arabayı durdurup kusmama izin verdi(istinye'den bakırköy'e kadar!) korkunçtu. o gece için kuzenimden, sevgilimden ve bütün trakyalılardan özür diliyorum.bu yüzden keşan'a gidişlerimde dallas bar'ın, beyaz saray'ın önünden geçemez oldum; ya içerideki üstadların kulağına gittiyse rezilliğim diye dövünüp durdum..
şimdi bir de şu konuya açıklık getirmek gerek: ben sizin elinizde büyüdüm kuzen, ama ben büyürken siz ne kadar büyüdünüz, sorarım? ben bir onurcaymaz duyarlılığına 21 yaşımda ulaştım; dünyanın bütün anlamsızlıklarını çözdüm. ve ara ara içimden gelen "çek şu kuzeninin kulağını biraz!" seslerine hep karşı koydum. çünkü bu dünyada herkes kendi dersini kendi almak ister kuzenim. aynı yanlışı yapanları "nasıl yapar bunu göz göre göre!" diye yargılarken, sıra bize geldiğinde kendimizin de gözü görmez işte. sana gene bu yüzden(kendini üzdüğün için 'göz göre göre') kızdığımda aslında kendimin de temiz bir sopa çekilesi bir durumda olduğumu fark ettim bir gün. (eyvah, içime cezmiersözaltan kaçtı galiba hakikaten, noluyor canım?) velhasıl entel, psişik(reiki sen bizim her şeyimizsin!) ve ahmet abi'nin kaynaşma felsefesine göre yaşayan bir kuzenim olduğu için mutluyum. kendisini üzeni de itinayla yamulturum.
motto: hem tutunamayız hem yalnızız, duyarsız onurcayanları aşağı alırız!
posted by vanillaqueen @ 3:03 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home